Για ένα καλοκαίρι ζούμε (;)


Και, ναι, κυρίες και κύριοι (και λοιποί) ήρθε η ώρα να γράψω και εγώ όσα αισθάνομαι για το καλοκαίρι. Για κάποια που σιχαίνεται τη ζέστη και προτιμά το χειμώνα, ζούμε μεγάλες στιγμές! Είναι τελείως διαφορετικό αυτό που συμβολίζει το καλοκαίρι συγκριτικά με άλλες εποχές. Όλοι, θα έλεγες, κινούνται ξαφνικά με πιο χαλαρούς, νωχελικούς ρυθμούς. Δεν είναι πια ανάγκη να κάνεις τόσα πράγματα, μπορούν να περιμένουν και αύριο. Ακόμα και αν δεν ανήκεις στους τυχερούς που μπορούν να πάρουν άδειες και να καταφύγουν σε καλοκαιρινούς προορισμούς, αποκτά για σένα άλλο νόημα μια απλή καλοκαιρινή βραδιά ακόμα και μέσα στην πόλη.

Οι νύχτες δεν είναι πια κρύες, μπορείς να βγεις για μια χαλαρή βόλτα, χωρίς ίσως και να ανησυχείς ότι δείχνεις ατημέλητος. Σαν να φεύγει λίγο-λίγο αυτή η τελειομανία της εικόνας που προσπαθούμε να περάσουμε. Σαν να αρκεί το μαγιό από το απογευματινό μπάνιο και κάτι να ρίξεις πάνω σου. Το δέρμα σου ήδη λάμπει, ακόμα και να έχεις αρπάξει κάπως από τον ήλιο. Αφήνεις περιθώριο στον εαυτό σου να χαλαρώσει γιατί όλες οι υποχρεώσεις αρχίζουν κάπως να κατεβάζουν ρυθμούς. Ξέρεις ότι από Σεπτέμβρη θα φορτσάρεις και απλώς απολαμβάνεις τη στιγμή.

Φυσικά, οι έντονοι ρυθμοί του φθινοπώρου έχουν κι εκείνοι τη γοητεία τους. Για άλλη εποχή όμως είναι αυτοί, και για άλλη εποχή αυτή η αφρόντιστη χαλάρωση που -ας είμαστε ειλικρινείς- δεν έχουμε την ευκαιρία να χαιρόμαστε συχνά. Ποια άλλη εποχή έχει συνδεθεί τόσο έντονα με αυτό το αίσθημα; Αν κάτι μου έμαθε το καλοκαίρι, είναι να χαίρομαι τη στιγμή χωρίς να εύχομαι να υπήρχε μόνο αυτό στη ζωή μου. Να βάζω στον πάγο όλα όσα με απασχολούν, γιατί ξέρω ότι θα ασχοληθώ με ανανεωμένη όρεξη στην ώρα τους. Να σκέφτομαι ότι η ζωή είναι όμορφη όλο το χρόνο, με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, και ότι αυτό ακριβώς είναι το ενδιαφέρον: να ζούμε για όλες τις εποχές.

Τώρα είναι η ώρα για την παύση που αξίζουμε, παρά τα όσα έχουμε στο κεφάλι μας. Άλλωστε, ό,τι και να μας συμβεί, πάντα θα υπάρχει λίγος χρόνος σε μια καλοκαιρινή βραδιά για να αγναντέψουμε τη θάλασσα (ή ότι άλλο μπορούμε) όπου είναι αρκετά μια καλή παρέα (του εαυτού μας συμπεριλαμβανομένου) ένα δροσιστικό ποτό και μια φέτα καρπούζι.

Photography credits: Despina Niki


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: