Κατηγορία: Inside Out

  • Χαμένος.

    Χαμένος.

    Η ζεστή υγρασία μπήγεται σε κάθε κύτταρο, ο ήλιος σε καμένο αέρα απλώνεται, με το θολό, άρρωστο, σκεδασμένο κίτρινο να πνίγει την ανάσα, να απομυζά τον τόνο, να σε σπρώχνει σε ύπνο ζαλισμένων ονείρων.

  • Συζήτηση με τον εαυτό μου στη βεράντα.

    Βάλε τον αγαπημένο σου δίσκο να παίζει στο πικαπ, γέμισε το κρασοπότηρο με το καλό κρασί και κάθισε στην καρέκλα που έχεις βάλει εκεί που φυσάει λίγος αέρας το βραδάκι, θέλω να μιλήσουμε…

  • Δημιουργία|Καταστροφή και Σωτηρία.

    Δημιουργία|Καταστροφή και Σωτηρία.

    Καταστροφικό και σωτήριο, το αίσθημα της τρέλας, που τέλος και αρχή δεν έχει. Δημιουργία, Τι είναι αυτό; Το δώρο το θαυματουργό, το αυτοκαταστροφικό, που σε κάνει να πιστεύεις να ελπίζεις να αδημονείς για κάτι…

  • Αγώνας δρόμου.

    Εσύ περπατάς Μα εγώ τρέχω πίσω σου. Δεν σε φτάνω ποτέ. Λαχανιάζω. Κοντοστέκομαι.

  • Ζώντας

    Τρέχεις, φιγούρα μεταλλικά γκρίζα σε γκρίζο δρόμο με την επαναλαμβανόμενη κίνηση του σώματός σου ασυνείδητη πια, αυτόματη, αυτόνομη η ίδια, μία σταθερή παραγωγή κόπωσης.

  • Άχρονο παρόν.

    Κλείνω τα μάτια Φαντάζομαι, οτι ξυπνώ, σε ένα κόσμο διαφορετικό Σε μια ημέρα άγραφη, άχρονη, ανύπαρκτη παρόλα ταύτα εγώ τη νιώθω, να με κρατά σφιχτά.

  • Τα όρνια της μνήμης.

    Τα όρνια της μνήμης.

    Όπου κι’ αν είσαι, όπως κι’ αν είσαι στο κινούμενο κουφάρι περιστρέφονται τα όρνια της μνήμης· για να καταλαβαίνουμε, να διακρίνουμε τον χρόνο, για να πονάμε και να ζούμε, περιστρέφονται αδιάκοπα, σε καταναλώνουν όσο ακόμα αναπλάθεσαι από στιγμές νέες.

  • Μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

    Φθορά, αφθαρσία , σκοπιμότητα, ανταρσία. Περιφέρεσαι γυρνάς, σαν πούλι πετάς, στα σύννεφα της πλάσης. Όλα ένα γίνονται κάτω από τα μάτια σου τα δυο. Κοίτα!

  • Καμία ιδέα.

    Καμία ιδέα τι πρόκειται να γράψω. Καμία ιδέα τι πρόκειται σκεφτώ για να γράψω. Καμία ιδέα τι πρέπει να γράψω.

  • Καθρεφτίσματα

    Πήγαινε έλα κάθε μέρα μια τρέλα, όλοι κι όλα. Για ένα παράλογο όλοι προσπαθούμε μοχθούμε και πονούμε.

  • Η λέξη «μιζέρια»

    Μιζέρια. Ακόμα και η λέξη ακούγεται και γράφεται μίζερα.

  • Συγκατοικώντας με εκείνη.

    Συγκατοικώντας με εκείνη.

    I miss the comfort of being sad -Kurt Cobain- Ελληνιστί: Μου λείπει η παρηγοριά του να είμαι θλιμμένος, είχε πει ο Κέρτ Κομπέιν και δεν θα μπορούσε να με βρίσκει περισσότερο σύμφωνη. Το παράθυρο του άρθρου κλείνει σιγά σιγά τώρα που κατάλαβαν για τι πράγμα θα μιλήσω. Οπότε μείναμε όσοι είμαστε σύμφωνοι με αυτό και […]

  • Διάχυση

    Διάχυση

    Τη στιγμή που είσαι ένα μέτρο πέρα από το σώμα σου, δύσκαμπτα τοποθετημένος στην διάσπαση αυτή, αλλοιωμένος, μετά βίας γυρνάς γύρω, ένα ελάχιστο μοτίβο σκέψης σε δέρνει,

  • Πρόσεξε μην κοπείς.

    Πρόσεξε μην κοπείς.

    Χαρές, λύπες, εφήμερα αισθήματα, σημαδιακές καταστάσεις, εντύπωση. Απομόνωση, σιωπή, σιγή και μοναξιά. Όλα γίνονται ένα γλυπτό σμιλευμένο από τις αισθήσεις σου, τις αποφάσεις σου. Θα βρίσκεται μπροστά σου, θα στέκεται στο δρόμο σου ή από πίσω σου να σε κοίτα σαν τη σκιά σου;

  • Το αντίθετο της παραγωγικότητας

    Το αντίθετο της παραγωγικότητας

    Καμιά φορά δεν έχω τι να γράψω. Καμιά φορά σπάω το κεφάλι μου να βρω έμπνευση, σε έναν κόσμο που τρέχει γύρω μου και σε όλα αυτά τα γεγονότα που συνεχώς λαμβάνουν χώρα στη διπλανή πόρτα, στην Κίνα, στο απέναντι μπαλκόνι- παντού.

  • Ένα κλειστό, κενό σχήμα.

    Ένα κλειστό, κενό σχήμα.

    «Το μόνο που καταθέτω είναι κάποιες μετρημένες φράσεις από συνώνυμα του Τίποτα. Γνωρίζεις καλά πόσο μπορεί μια καθημερινή ασυναρτησία να σου σβήσει τις όποιες αληθινές σκέψεις, να γεμίσει τις λέξεις σου με μια αηδιαστική κενότητα.

  • Οι κυνηγημένοι | Το παιχνίδι της ζωής.

    Οι κυνηγημένοι | Το παιχνίδι της ζωής.

    Κυνηγητό είναι η ζωή. Πάντα θα τρέχεις για ένα παρελθόν που μετάνιωσες για ένα μέλλον που βασίστηκες, για ένα τώρα που άφησες να ξεψυχήσει.

  • Όρια λογικής.

    Όρια λογικής.

    Καθισμένος απόμερα, τεμαχίζοντας άλλο ένα ξυλάκι με τα ανέμελα δάκτυλα, στην ήρεμη διάθεση προσθέτω άλλη μια αλληλουχία διαστημάτων.

  • Στο όνομα του φόβου.

    Στο όνομα του φόβου.

    Κι ας είσαι φοβισμένος, κάνε το όπως και να έχει, εύκολο να το λες δύσκολο πολύ να το κάνεις στην πράξη.

  • Καλοκαιρινό Άγγιγμα.

    Καλοκαιρινό Άγγιγμα.

    Πότε θα έρθουν εκείνες οι μέρες των οποίων οι νύκτες κατεβαίνουν με αυτό το ήρεμο μα γρήγορο βήμα, επηρεασμένο από την δική μας νέα ζωηράδα.

  • Ό,τι πραγματικά αξίζει.

    Ό,τι πραγματικά αξίζει.

    Τους ακούς και δεν τους ακούς συνάμα, τους κοιτάς αλλά μπορεί να μην τους βλέπεις. Βιώνεις τη στιγμή, ενώ δεν τη νιώθεις πραγματικά. Δεν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει, τι θέλουν από εσένα, ή καλύτερα- μήπως πολύ απλά δεν αφήνεσαι να σε συνεπάρει η εκάστοτε ανθρώπινη σχέση, γιατί θα τσαλακωθείς, θα βρεθείς σε παντελώς άγνωστα νερά , θα […]

  • Η φυλακή που συνήθισε

    Η φυλακή που συνήθισε

    Στο σκοτάδι περίμενε να πονέσει να τον μαχαιρώσει κάποια αόρατη μορφή. Άλλωστε, τα χειρότερα δεν αναμένουμε του αγνώστου;

  • Κανένα παραμυθένιο τέλος.

    Κανένα παραμυθένιο τέλος.

    Για κάποιο λόγο και μόνο στη σκέψη του οτιδήποτε μακροπρόθεσμου, η αναφορά σε ένα μέλλον πέρα από το -σχετικά- άμεσο με πανικοβάλει, σαν το μυαλό μου να μην μπορεί να να δεχτεί την ιδέα ότι κάτι πέρα από το τώρα και το άμεσο υφίσταται. Ίσως φταίει και το ότι η συμφιλίωση μου με τον θάνατο […]

  • Εξελικτική τροχιά.

    Εξελικτική τροχιά.

    Και είναι αυτό που μου είχες πει με τόνο δογματικό, πως κάθε μέρα που ξυπνάς είσαι ένας διαφορετικός άνθρωπος.

  • Μην ξεχάσεις να θυμάσαι.

    Μην ξεχάσεις να θυμάσαι.

    Είναι ιδιαίτερο εκ μέρους μας να κολλάμε στο παρελθόν. Όσο και να προσπαθήσει κάποιος –ίσως- να κατακρίνει μια τέτοια τάση, να καταδικάσει τις συνέπειές της ή να απορρίψει το αντικείμενο της έλξης της, τελικά καταλήγω πως είναι ωραίο να μπορούμε να προσκολλόμαστε στο παρελθόν, στο είδος αυτό του παρόντος που παίζει στο μεταξύ φαντασίας και […]

  • Σχεδόν.

    Σχεδόν.

    Την ακούμπησε, και κάτω απο τα δάχτυλα του – τα οποία με θράσος ήρθαν σε επαφή με την γυμνή ψυχή της, δημιουργήθηκε ένας γαλαξίας.

  • Μίλια διάστασης, σε μικρή απόσταση

    Μίλια διάστασης, σε μικρή απόσταση

    Μια τελευταία μπύρα και θα φύγω. Όχι, δεν θέλω τα φιλιά σου Καλυτερα να κρατήσουμε τις αποστάσεις μας.

  • Ζεις για ‘σένα.

    Ζεις για ‘σένα.

    Ναι, πολλές φόρες έχεις πιάσει τον εαυτό σου να σκέφτεται, ότι αυτός κάνει εκείνο αυτός κάνει το άλλο, ενώ εγώ τι; Αυτομάτως το μυαλό σκέφτεται: πρέπει και εγώ; Γιατί εγώ κάθομαι άπραγος; Γιατί είμαι σπίτι, γιατί είμαι εδώ και όχι εκεί… Ένα φάσμα ζήλιας απλώνεται και αρχίζει να κάνει το εδώ και τώρα κομμάτια, σαν […]

  • Διαλογος

    Διαλογος

    Ο συνειδητοποιημένος ατομισμός μας είναι η προϋπόθεση για να μην αντικαθίσταται η ικανότητα με την έπαρση, η αξιοπρέπεια με την προκλητικότητα, η συγκρότηση με την υστερία, η λογική με το παθολογικό πάθος και η επίτευξη με το χάος.

  • Παραμορφώνοντας το χρόνο.

    Παραμορφώνοντας το χρόνο.

    Κύκλος, κυκλικό, συνέχεια, ασυνέχεια -όλα κάπου καταλήγουν, όλα κάπως συνδέονται, όλα για ένα λόγο συμβαίνουν.