Ετικέτα: Κοκκινόμαλλο Τέρας

  • Εδώ για λίγους

    Εδώ για λίγους

    Τα μαλλιά έγιναν κόμπος γύρω απ’ το λαιμό μου και με πνίγουνΊσως δε θέλω να δω ξανά τα μάτια σου Πετάνε σπίθες και καίνε την ύπαρξή μου αργά και βασανιστικά

  • Ψάχνοντας το φως

    Ψάχνοντας το φως

    Ξύπνησες, ίσως απότομα. Κυριολεκτικά μα και μεταφορικά ταυτόχρονα. Μόνη σου σκέφτεσαι ποιοι σε πλήγωσαν και πρέπει να φύγουν, ποιοι σε νοιάζονται ειλικρινά κι ενώ τους θες σε όλα κοντά σου, δίπλα σου, μαζί σου, δεν ξέρεις αν το δείχνεις σωστά ή στην τελική αν το αξίζεις. Ποιοι προσπαθούν να διορθώσουν τα λάθη τους μα ο […]

  • Ιδιόμορφη άνοιξη

    Ιδιόμορφη άνοιξη

    Φαίνεται πως μπήκε ξανά η άνοιξη στην πόλη. Οι πρώτες μυρωδιές των λουλουδιών, η μέρα που μεγάλωσε και πια νυχτώνει αργά, ο ήλιος…

  • Τέλη Φλεβάρη

    Τέλη Φλεβάρη

    Ακόμα ένας χειμώνας φτάνει σιγά σιγά στο τέλος του. Ένας χειμώνας διαφορετικός από τους προηγούμενους. Καταστάσεις που μας ταξιδεύουν στο μακρινό παρελθόν.

  • Δύσκολες μέρες. Κάθε μέρα εικόνες φρίκης. «Για το καλό μας» είπαν. Άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους, τα μεροκάματα τους, δε γνωρίζουν αν αύριο θα έχει φαγητό το τραπέζι τους. Προσπαθούν να σπείρουν το φόβο, τον πανικό. Ο φόβος όμως γίνεται θυμός, οργή.

  • Χειμώνας και καραντίνα.

    Χειμώνας και καραντίνα.

    Ο χειμώνας μπήκε επιτέλους στην πόλη. Κάθε βράδυ ο αέρας χτυπάει με μανία τα παραθυρόφυλλα. Οι άνθρωποι περπατούν στους δρόμους. Δεν ξέρω αν είναι χαρούμενοι, θλιμμένοι, θυμωμένοι. Προσπαθώ να τους παρατηρώ αλλά δυσκολεύομαι.

  • Μία καινούρια μέρα

    Μία καινούρια μέρα

    Ακόμα μια Τρίτη ξημέρωνε στο κέντρο της Αθήνας. Ακόμα μια Τρίτη που την έβρισκε κουλουριασμένη μέσα στην κακόγουστη καρό κουβέρτα της εξαντλημένη από το κλάμα και τις αρνητικές σκέψεις. Τα ξεθωριασμένα κόκκινα μαλλιά της ήταν αχτένιστα για μέρες και η μορφή της στον καθρέφτη έμοιαζε τρομακτική. Το στομάχι της πονούσε από τους πολλούς καφέδες και […]

  • Μονόλογος διαλείμματος.

    Μονόλογος διαλείμματος.

    Τέσσερις τοίχοι που με πνίγουν, μέρα νύχτα κοιτάω το ταβάνι, νοιώθω να με πλησιάζει, να θέλει να με πλακώσει. Στα αυτιά μου ο θόρυβος της πόλης ηχεί σαν κάτι ξεχωριστό, σαν κάτι που μου δίνει δύναμη να υπάρχω. Τον τελευταίο καιρό γελάω σπάνια.

  • Καλοκαίρι στην πόλη.

    Καλοκαίρι στην πόλη.

    Καλοκαίρι στην πόλη. Η ζέστη αποπνικτική, κοιμάσαι τη μέρα και υπάρχεις τη νύχτα. Σκέφτεσαι, γράφεις, γελάς, κλαίς. Βγαίνεις στο μπαλκόνι και παρατηρείς τον κόσμο. Ο Αύγουστος δε λέει να φύγει, ένας μήνας κενός, καθόλου παραγωγικός, βόλτες με φίλους, εκδρομές, γέλια, τραγούδια. Καθόλου έμπνευση να κάτσεις να γράψεις. Μήπως τελικά είναι αλήθεια ότι η κακή ψυχολογία […]

  • Σύγκρουση εαυτών.

    Σύγκρουση εαυτών.

    Όλοι μέσα μας έχουμε περισσότερες από μία εκδοχές, αν όχι όλοι, εγώ -πάντως- σίγουρα. Το αγγελάκι και το διαβολάκι που βλέπουμε συχνά στις ταινίες να μαλώνουν. Στη δική μας περίπτωση έχουμε την Κατερίνα και το Κοκκινόμαλλο. Ποιο είναι το αγγελάκι και ποιο το διαβολάκι δεν ξέρω. Το αφήνω πάνω σας.

  • Θέλω τόσο να σ’ακούσω.

    Θέλω τόσο να σ’ακούσω.

    Θέλω τόσο να σ’ακούσω Σα βουητό η φωνή σου στ’ αυτιά μου Θέλω τόσο να σ’ακούσω Όμως χάνομαι μέσα στα μάτια σου Μου μιλάς για τη μέρα σου Δεν σε ακούω

  • Παλεύουμε ακόμα.

    Παλεύουμε ακόμα.

    Έμαθα μόνη να μαζεύω τα κομμάτια μου, να πληρώνω τα λάθη μου κ ξανά απ’την αρχή. Μαθαίνουμε, λέει, από τα λάθη μας. Εγώ γιατί δεν έμαθα; Γιατί πάλι τα ίδια; Πονάει το να είσαι διαφορετικός. «Βγες απ’ τη ντουλάπα», σου είπαν κάποτε, ενθουσιάστηκες.

  • Ένα ζεστό μεσημέρι στην πόλη.

    Ένα ζεστό μεσημέρι στην πόλη.

    όΠερπατούσες νευρικά, γρήγορα βήματα με σκυμμένο το κεφάλι. Είχες μέσα σου πολύ θυμό, νιώθοντας πως σ’ έχουν πουλήσει. Απελπίζεσαι… Ο ήλιος έκαιγε το πρόσωπο σου, περπατούσες ακόμη πιο νευρικά όσο πέρναγε η ώρα. «Γιατί σε μένα πάλι; Τι έχω φταίξει και το ζω πάλι αυτό;» ψιθύριζες καθώς περπάταγες.

  • Μόνοι μέσα σε τέσσερις τοίχους.

    Μόνοι μέσα σε τέσσερις τοίχους.

    Μόνοι μέσα σε τέσσερις τοίχους. Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με τους ίδιους μας τους εαυτούς. Αρπάξαμε την ευκαιρία να μας γνωρίσουμε. Να εξερευνήσουμε τα θετικά μας και τα αρνητικά μας. Μας επιβραβεύσαμε αλλά και μας πατήσαμε κάτω, μας βρήκαμε και μας ξεφτιλίσαμε. Παλέψαμε με συναισθήματα μέσα μας, άλλα τα κερδίσαμε αλλά μας κέρδισαν. Ίσως μας […]

  • Αύριο είναι μια άλλη μέρα (;)

    Αύριο είναι μια άλλη μέρα (;)

    Μαυρίλα, αρνητικές σκέψεις, φόβος…. Τι σε φοβίζει; Δεν ξέρεις…. Ποτέ δεν έμαθες τελικά. Νιώθεις πως δεν αντέχεις. Και τι να κάνεις; Δεν έχεις επιλογή πια. Πρέπει για ακόμα μια φορά να πιεστείς, να περάσει και αυτή η μέρα. Αύριο είναι μια άλλη μέρα. Μα γιατί να το λέμε αυτό; Γιατί να συμβιβαστούμε στην ιδέα ότι […]

  • Κάποιος, κάπου.

    Κάποιος, κάπου.

    Και σήμερα ξύπνησες κουρασμένη, νομίζοντας πως θα είναι μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Έφτιαξες έναν καφέ. Ξεκίνησες τη μέρα σου χωρίς ιδιαίτερη διάθεση. Οι απαιτήσεις μιας -όχι και τόσο εύκολης- καθημερινότητας για ακόμα μια μέρα δε σε αφήνουν να ηρεμήσεις.

  • Η άλλη πλευρά των Χριστουγέννων. |#This_Is_Christmas

    Η άλλη πλευρά των Χριστουγέννων. |#This_Is_Christmas

    Ένα ακόμα τσιγάρο έκοβε την ανάσα μου. Μέρες γιορτών, λέει, κάθε άνθρωπος εκεί έξω τέτοιες μέρες θα έχει σίγουρα έντονα συναισθήματα να διαχειριστεί. Άλλος χαίρεται, άλλος λυπάται, άλλος ίσως αδιαφορεί. Κάποιοι περιμένουν πώς και πώς αυτές τις μέρες να τις περάσουν να την οικογένειά τους, με χαρά προετοιμάζουν τα οικογενειακά τραπέζια και κάνουν σχέδια για […]

  • Ένα κρύο φθινοπωρινό ξημέρωμα.

    Ένα κρύο φθινοπωρινό ξημέρωμα.

    Η πόλη αρχίζει να ξυπνάει Ίσως δεν κοιμήθηκε ποτέ Άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους Τι θα δεις κοιτώντας τους στα μάτια;

  • «Για τη ζωή που μας αξίζει»

    «Για τη ζωή που μας αξίζει»

    Μόνη συντροφιά η τέχνη Και δυο γάτες. Τα γραπτά μου, ο μόνος τρόπος έκφρασης.

  • Άνθρωπος εναντίον ανθρώπου.| #Topic_Week

    Άνθρωπος εναντίον ανθρώπου.| #Topic_Week

    Συναίσθημα: Αποστροφή Κάθε μέρα που θα περάσει, μας αφήνει πλήθος συναισθημάτων φεύγοντας… Κυρίαρχο αισθάνομαι να είναι η αποστροφή. Αποστροφή. Πόσο αρνητικό αυτό το συναίσθημα; Αν πάρουμε ως δεδομένο ότι οι λέξεις έχουν φόρτιση, τότε η συγκεκριμένη έχει σίγουρα αρνητική. Μία κυρίαρχη μορφή της -δυστυχώς ακόμα στις μέρες μας- είναι, θα έλεγα, η αποστροφή μιας ολόκληρης […]

  • Πρωινή μου σκέψη.

    Πρωινή μου σκέψη.

    Πρωινό τσιγάρο στην αυλή Ο καφές πάλι έλειπε από την κίτρινη κούπα Στο μυαλό μου πολλά τριγυρίζουν Άραγε να είσαι καλά; Άλλοι μέρα με τη μέρα μας μαθαίνουν Μοιραστήκαμε στιγμές Και τι μένει στο τέλος; Όμορφες εικόνες στη μνήμη μας Μέσα απ’ τα μάτια σου με μαθαίνω 13/11/2018

  • Η κατάρρευση των πάντων.

    Η κατάρρευση των πάντων.

    Το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος. Τα βράδια πλέον είναι δροσερά στο κέντρο της πόλης. Όμορφες στιγμές και χαμόγελα κάνουν τις μέρες ομορφότερες. Απότομες όλες οι αλλαγές.

  • Βράδια στη βεράντα.

    Βράδια στη βεράντα.

    Κάθε βράδυ μπύρες και άραγμα στη βεράντα. Ιούλιος σε νησί. Πεταλούδες της νύχτας έρχονται να ταραξουν την ηρεμία. Ως τα μεσάνυχτα παιδικές φωνές, άλλοτε γλυκές, άλλοτε απερίγραπτα εκνευριστικές. Ακόμα μια μέρα το τηλέφωνο δε χτύπησε. Βασικά, χτύπησε αλλά

  • Ως πότε;

    Ως πότε;

    Σκέψεις που δε διώξαμε Πού θα βρούμε λέξεις να τις εκφράσουμε; Σκόρπιες σε τετράδια και πακέτα από τσιγάρα.

  • Πεσμένη σε τέλμα.

    Πεσμένη σε τέλμα.

    Μέσα μου ένα κενό. Έπιασα χαρτί και στυλό. Μα τι να γράψω; Τι ενδιαφέρον νοιώθω για να το αποτυπώσω; Γιατί να τραυματίσω τις λέξεις ακόμα μια φορά;

  • Η πραγματικότητα του διαφορετικού. | #Topic_Week

    Η πραγματικότητα του διαφορετικού. | #Topic_Week

    Η πραγματικότητα των πολλών, φαντάζει βάρβαρη στα δικά μας μάτια. Δε μπορέσαμε πότε να κατανοήσουμε πράγματα για τους πολλούς αυτονόητα. Μας λένε φρικιά και περιθώριο γιατί δε γίναμε ένα με τη σαπίλα τους. Κι όμως εμείς είμαστε εδώ και συνεχίζουμε.

  • Μα δεν ήσουν εδώ…

    Μα δεν ήσουν εδώ…

    Αναψαμε μαζί ένα τσιγάρο Δεν ήσουν εδώ Ούτε ήμουν εκεί Μοιραστηκαμε μια βόλτα

  • Για τη Στάχτη…

    Για τη Στάχτη…

    Στη μνήμη της Στάχτης… Αν και η σχέση μου με τα πολύ στενάχωρα κείμενα είναι κάπως κακή τελευταία, δυστυχώς οι συνθήκες με ανάγκασαν να γράψω ένα τέτοιο. Πάντα αντιμετωπίζω τα ζώα μου σα μέλη της οικογένειας, δένομαι μαζί τους πιο εύκολα απ’ ό,τι θα δεθώ με έναν άνθρωπο. Όσοι σκέφτεστε με τον ίδιο ή παρόμοιο […]

  • Κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή.

    Κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή.

    Όπως λέω αρκετά συχνά, κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή. Μια μεγάλη αλλαγή μπορεί να ανοίξει το δρόμο για περισσότερες. Οι αλλαγές δεν είναι πάντα κάτι εύκολο ή ευχάριστο.

  • Το άρωμα της μητέρας.|#Topic_Week

    Το άρωμα της μητέρας.|#Topic_Week

    Κάθε μυρωδιά πάντα κάτι μας θυμίζει. Πόσες φορές κάναμε τη βόλτα μας ένα μεσημέρι Κυριακής και νιώσαμε να μυρίζει όλη η γειτονιά από ένα ωραίο φαγητό, χωρίς να το σκεφτούμε μας ήρθαν στο μυαλό τα φαγητά της γιαγιάς μας. Περπατώντας στο δρόμο σε όλους μας έχει τύχει να έρθει στη μύτη μας ένα άρωμα που […]