Ετικέτα: Κοκκινόμαλλο Τέρας

  • Ένα μήνυμα για καλημέρα.

    Ένα μήνυμα για καλημέρα.

    Σκόρπιες λέξεις και σκέψεις. Πάνω σε χαρτιά και μέσα σε οθόνες. Δύσκολο πράγμα η επικοινωνία. Δύσκολο να εκφράσεις όσα σκέφτεσαι. Γιατί μας φοβίζει τόσο η απόρριψη;  Κάθε βράδυ η ίδια ερώτηση τριγυρίζει στο μυαλό μας: Τι είναι, τελικά, αυτό που μας φοβίζει τόσο;

  • Πάσχα στην Αθήνα.

    Πάσχα στην Αθήνα.

    Κάποιες γιορτές παραδοσιακά θεωρούνται οικογενειακές. Υποσυνείδητα, μας έχουν επιβληθεί πράγματα που πρέπει να κάνουμε σε συγκεκριμένες μέρες. Όταν επιλέγεις να πας κόντρα σε όλο αυτό, είναι κάπως δύσκολο. Η ικανοποίηση ότι τα κατάφερες σου δίνει δύναμη. Πρώτο Πάσχα φέτος στην Αθήνα, μέχρι και την τελευταία στιγμή παράπονα από συγγενείς που θα έλειπα από το τραπέζι.

  • Πού πάνε τα γραπτά μας;

    Πού πάνε τα γραπτά μας;

    Κι ας πούμε πως γράφω. Γράφω ποιήματα, διηγήματα, άρθρα και ένα σωρό πράγματα. Πράγματα που υπάρχουν μέσα μου και μόνα τους ζητούν να βγουν. Τετράδια ολόκληρα γεμίζω. Τι θα γίνουν όμως όλα αυτά;

  • Καθημερινοί ήρωες- Τα πρότυπά μας. | #Topic_Week

    Καθημερινοί ήρωες- Τα πρότυπά μας. | #Topic_Week

    Καθημερινά βλέπουμε πλήθος προσώπων και προσωπικοτήτων γύρω μας. Άλλα πρόσωπα τα θαυμάζουμε, άλλα τα αντιμετωπίζουμε ως παραδείγματα προς αποφυγή. Τα πρόσωπα αυτά ενδέχεται να είναι δημόσια πρόσωπα αλλά και απλοί καθημερινοί άνθρωποι.

  • Οι τετράποδοι φίλοι μας.

    Οι τετράποδοι φίλοι μας.

    Δύο μικρά ματάκια να σε κοιτούν με λατρεία. Τέσσερα ποδαράκια να πατάνε πάνω σου κάθε πρωί. Βοηθητική η συντροφιά των ζώων. Πάντα τα λάτρευα. Τα προτιμώ απ’ τούς ανθρώπους.

  • Το χιούμορ των παλιών ελληνικών σειρών. | #Topic_Week

    Το χιούμορ των παλιών ελληνικών σειρών. | #Topic_Week

    Είναι και κάτι μέρες τόσο έντονες και κουραστικές που το μόνο πράγμα που θες, είναι να γυρίσεις στο σπίτι, να κουκουλωθείς κατω από το πάπλωμα και να λιώσεις βλέποντας όσα επεισόδια αντέξεις από την αγαπημένη σου σειρά.

  • Ανοιξιάτικη Κυριακή.

    Ανοιξιάτικη Κυριακή.

    Η άνοιξη μπήκε στην πόλη. Ο ήλιος έκαιγε τα πρόσωπά μας. Τα χοντρά μπουφάν, τα καπέλα και τα κασκόλ μάς εγκατέλειψαν για φέτος. Ευδιάθετοι άνθρωποι απολαμβάνουν την Κυριακή τους. Άλλοι, κατσουφιασμένοι, περπατούν με σκυμμένα τα κεφάλια τους στο δρόμο.

  • Η χαμογελαστή κίτρινη κούπα.

    Η χαμογελαστή κίτρινη κούπα.

    Για κάποιους είναι απλά άψυχα πράγματα. Για κάποιους από μας είναι κάτι πολύ παραπάνω. Το κάθε πράγμα που υπάρχει μέσα στο σπίτι μας είναι και ένα κομμάτι μας. Ακόμα και το πιο μικρό πράγμα μέσα στο σπίτι κουβαλάει κάτι. Θυμίζει πράγματα και είναι συνδεδεμένο με κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο και με συγκεκριμένα συναισθήματα.

  • Μέσα σε καλά χέρια…

    Μέσα σε καλά χέρια…

    Μια βόλτα βράδυ στο κέντρο.  Αρκετό περπάτημα με λίγες στάσεις για τσιγάρο. Οι άνθρωποι κάπου διασκεδάζουν, άλλοι κοιμούνται. Πότε δε μπόρεσα να κοιμηθώ τις νύχτες. Επέλεξα να ζω τις ώρες που οι άλλοι κοιμούνται και να κοιμάμαι τις ώρες που οι άλλοι ζούν.

  • Τόλμα να αισθανθείς.

    Τόλμα να αισθανθείς.

    Πόσες φορές θελήσαμε να εκφράσουμε συναισθήματα και κάτι μας κράταγε; Πόσες φορές βαρέσαμε τα κεφάλια μας στον τοίχο επειδή μιλήσαμε ανοιχτά για όσα σκεφτόμαστε; Σίγουρα βρέθηκαν άνθρωποι που μόλις τους ανοίξαμε τα χαρτιά μας, μας πάτησαν κάτω. Άλλοι σεβάστηκαν τα συναισθήματα και τις επιθυμίες μας.

  • Για τους ευαίσθητους ανθρώπους εκεί έξω.

    Για τους ευαίσθητους ανθρώπους εκεί έξω.

    Το να είναι κανείς ευαίσθητος, στις μέρες μας θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα. Είμαστε όμως κι εμείς που συνειδητά παραμένουμε ευαίσθητοι και συναισθηματικοί μέχρι αηδίας. Ίσως όλοι να έχουμε πει πάνω σε μια έντονη κατάσταση «Μακάρι να ήμουν ένα αναίσθητο πλάσμα, να μην ένοιωθα και να μην καθόμουν τώρα να σκάω». […]

  • Αυτοσαρκασμός: Μόνο έτσι θα σε αγαπήσεις πραγματικά.

    Αυτοσαρκασμός: Μόνο έτσι θα σε αγαπήσεις πραγματικά.

    Ζούμε σε μια κοινωνία που κάθε μέρα παλεύει να μας βάλει σ’ ένα καλούπι. Λίγο διαφορετικός να είσαι, την πάτησες! Ή τουλάχιστον, έτσι νομίζεις. Κι όμως, έρχεται ένα πρωί που ξυπνάς και λες «Ώπα, τι γίνεται εδώ; Όχι, δε θα χάσω εγώ τον εαυτό μου επειδή πρέπει και καλά να είμαι κάπως αλλιώς». Τότε ξεκινάς […]