Ετικέτα: Κόλιας

  • Ω, έρωτα

    Ω, έρωτα

    Ω ερωτευμένε Άσε κάτω του σταριού τα ΄πόσταγμα και το τασάκι, συζητάμε Κανέναν δεν βοήθησε η παρακμή, ό,τι σου λέω…Ούτε η θεοποίηση βοηθά, αυτό και αν πρέπει να το ξες, πρόσεχε!

  • Εργαστηριακή ανάλυση

    Εργαστηριακή ανάλυση

    Όποτε απελπίζομαι έρχεσαι Στα πιο απίθανα, για τους άλλους, μέρη Εκεί βρίσκεσαι, για να μου διδάξεις Πράγματα που αλλιώς δεν καταλαβαίνω Με κάνεις να νιώθω την αλήθεια, μεγάλο πράγμα!

  • Του γιασεμιού σου τ’ άρωμα

    Του γιασεμιού σου τ’ άρωμα

    Μελετώντας τη γη και σένα και προβληματιζόμενος για μήνες ολάκαιρους, βρήκα πως το λουλούδι σου ειν’ το γιασεμί. Αντέχοντάς ‘μαι ελάχιστα για χρόνια, τα πολλά συμπέρανα πως ειν’ ταιριαστά σου. Γι’ αυτό σε άλλα μέρη πας, σε άλλες κουλτούρες , για να μυρίσει η πλάση όλη το γιασεμί σου.

  • Ακολουθώντας το μονοπάτι μου

    Ακολουθώντας το μονοπάτι μου

    Τι και αν καιν’ οι γάμπες, εγώ θα συνεχίσω, λίγο ακόμα μένει υπολογίζω λανθασμένα μα αποφασιστικά. Κανείς δεν έφτασε ή θα φτάσει στην απόλυτη πράξη ή ιδέα αλλά στην ειλικρινώς επαληθευμένη ουσία της οπτικής του.

  • Ο ενδιάμεσός τους

    Ο ενδιάμεσός τους

    Λόγια για να εκφραστεί ο πόνος Ψυχολογικά μπαλώματα γίνανε για χάρη της βόλεψης, λυπάμαι.Αναλύσεις για ώρες που ‘ναι άγονες και μάτια πρησμένα.

  • Και δεν πειράζει που…

    Και δεν πειράζει που…

    Και δεν πειράζει που ‘μαι μόνος, ο πόνος πλέον είν’ μικρός και οι ουλές κομψές. Άνθρωποι με αξία την βοήθεια μου ζητάν’, την ευθύνη να κρατήσω σωστά θέλω, κάθε συμβουλή ένα κομμάτι κληρονομιάς άχρηστης και στέρφας λέω μα η αλήθεια διαφέρει η ιστορία δείχνει.

  • Χαρούμενος, γιατί;

    Χαρούμενος, γιατί;

    Με κούρασε η άμετρη αισιοδοξία. Στον κόσμο των κεκαλυμμένων βιασμών και φόνων πώς να σκέφτομαι χαρούμενα ξέροντας, βλέποντας ή μαρτυρώντας κάτι ειδεχθές που πλέον σαν καθημερινότητα εμφανίζεται;

  • Tίποτα σωστό, μα με νόημα όλα

    Tίποτα σωστό, μα με νόημα όλα

    Tabula rasa και λοιπές φιλοσοφίες σε γωνίες που η συσκότιση και πάλι θριαμβεύει. Διαμορφώνω το εγκέφαλο που μου ανήκει με δέος για το άγνωστο και δίψα για εξέλιξη, ξέροντας πλέον τα κουμπιά που τη χαρά μου προσεγγίζουν αλλά βαριέμαι οικτρά ταυτόχρονα, τι έχω πάθει;

  • Η χαρά της ζωής

    Η χαρά της ζωής

    Είμ’ αχάριστος, συμπεραίνω. Προσπαθώ να δώσω χαρά στην ζωή ξέροντας πάντοτε την ματαιότητα τούτης της συνθήκης. Η χαρά ειν’ για λιγότερο από μια στιγμή γιατί σε χαλαρώνει και απελευθερώνει στο μυαλό ελπίδες μάταιες και ουτοπικές, πάντοτε με γνώμονα τον συνδυασμό παράλογου συναισθήματος.

  • Καταφύγιο

    Καταφύγιο

    Αχ, σα να μην πέρασε μια μέρα, τίποτα δεν άλλαξε. Αυτό το γεγονός ποτέ δεν θα σταματήσει να με συναρπάζει, να με περιμένουν όλα για να συνεχίσουν, να ‘μαι το αντικείμενο της παρατήρησης. Απίστευτο το πώς νιώθεις τότε. Έχεις τη δύναμη της προσοχής, δεν είσαι σκιά, δεν είσαι μια άποψη με πόδια, έχεις όνομα και […]

  • Νέα Πλάνα

    Νέα Πλάνα

    Νέα σελίδα, που λες…Με καινούργιου είδους στρες Με καινούργιες, έξυπνες προδιαγραφές

  • Εγώ, εσύ και το Φθινόπωρο

    Εγώ, εσύ και το Φθινόπωρο

    Τετάρτη 8/11/21 6:44 μ.μ. Το πρωτοβρόχι μαζί με το χώμα φτιάχνουν τις πρώτες λάσπες. Αρέσκομαι απίστευτα με την αλλαγή του καιρού, φεύγει το καλοκαιράκι, πάει βόλτα σε άλλα μέρη και το αντικαθιστά το πανέμορφο φθινόπωρο, η εποχή της έμπνευσης μου, η εποχή που με ‘μαθε την τέχνη.

  • Συζητήσιμο Σοκάκι

    Συζητήσιμο Σοκάκι

    Ένας δρόμος, με προορισμό -εικάζω- όπως πάντα άγνωστο. Χορεύει ρυθμικά το τσιμέντο το ρυθμό της καθημερινότητας και δειλά δειλά ξεπετάγονται δέντρα στο εδώ και ‘κει προκειμένου να κοσμήσουν την πόλη, το μέρος της ζωής, τη φυλακή μας.

  • Πύρινες Σκέψεις

    Πύρινες Σκέψεις

    Στη γη του δήμου, ο δήμος ο πραγματικός μαζί με τη γη παραγκωνίζονται. Για της ενέργειας την «ανάγκη». Παντού στάχτη όμως οι ηγεμόνες όλα σωστά τα καναν’, λεν’.

  • Η αγαπημένη μου αίσθηση | #Topic_Week

    Η αγαπημένη μου αίσθηση | #Topic_Week

    Η ζωή μας δύσκολη και επίπονη, μα οι αισθήσεις μας είναι τα εργαλεία της επιβίωσής μας. Οσμή, γεύση, αφή, ακοή και όραση είναι οι βασικές αισθήσεις μας αλλά εγώ θεωρώ πως η σημαντικότερη και κρυφή είναι η ηδονή.

  • Τέσσερα στοιχεία

    Τέσσερα στοιχεία

    Σήμερα η ρουτίνα άλλαξε. Ο ήχος κλήσης με ξύπνησε στο καλύτερο σημείο, όχι το ξυπνητήρι, το αφεντικό καλεί όμως. 《Έλα, τι έγινε; Γιατί; Αύριο οχτώμιση; Ντάξει ντάξει. Προσπάθησα να του απαντήσω, ελπίζω να τα κατάφερα, ηρεμία, ρεπό, ξεκούραση. Δύο ώρες μετά ξυπνάω σαν να μην κουράστηκα ποτέ στη ζωή μου.

  • Ο άγγελος άραξε μαζί μου σήμερα

    Ο άγγελος άραξε μαζί μου σήμερα

    Κάθομαι στο κλασικό σημείο, το πάρκο μου είναι καυτό, έφτασε ο μήνας του Ιούλιου, ο μήνας της συνειδητοποίησης, το καλοκαίρι «έσκασε» και μας τα «»σκασε» για τα καλά. Πρέπει να έχει γύρω στους τριάντα οκτώ βαθμούς κελσίου, αλλά το μεσημέρι με δέχεται μόνο το πάρκο μου, πλέον. Το βράδυ απλά με διώχνει. «Δεν είσαι για […]

  • Φετίχ και κοινωνία

    Φετίχ και κοινωνία

    Η ερωτική δραστηριότητα κάθε ανθρώπου είναι αχανής και υπερβολικά ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση. Προσωπικά, θεωρώ πως ο καθένας μας πρέπει να σπάσει τα σεξουαλικά του ταμπού και να αναζητήσει, να εκπληρώσει (πάντα με σεβασμό και συναίνεση) τα φετίχ που υποβόσκουν στην ερωτική του σκέψη. Ποτέ δεν κατάλαβα τους ανθρώπους που κρύβουν την αρεσκεία τους και […]

  • Μόνο ευθεία (#2)

    Μόνο ευθεία (#2)

    Κλείνω το ταμείο για φέτος, ωραία. Έγιναν πολλά και εγώ άλλαξα. Βρήκα την αγάπη μέσα μου και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αλλάξω πολύ. Πλέον ξέρω τι θέλω και πώς θα το αποκτήσω. Βρήκα την αυτοπεποίθηση να ξεπεράσω τα προβλήματα της ψυχολογίας μου και να δεχθώ όλες τις καταστάσεις της ζωή μου. Οι πληγές είναι […]

  • Aνεμελιά με μυρωδιά σφετερισμού

    Aνεμελιά με μυρωδιά σφετερισμού

    1)Από το ειδικό στο γενικό ή το αντίθετο; Τι σημασία έχει; Πάλι αύριο στης έξι και μισή δουλεύω και η πλάτη μου πονάει. Βλέπεις, η οικοδομή δεν είναι καναπές, δεν σου δίνει λεφτά αν δεν βγάλεις αίμα. Ακόμα το πόδι μου πονάει απ’ όταν έπεσα από τη σκαλωσιά, αλλά η δουλειά δουλειά. Η μάνα μου […]

  • Εκεί που δεν βλέπει κανείς | #Topic_Week

    Εκεί που δεν βλέπει κανείς | #Topic_Week

    Είναι απότομο, το σκασμένο, είναι εκεί για να σου πονάει την ψυχή ολόκληρη, δεν κάνει μισές δουλειές. Έχοντας αποκτήσει εικοσαετή περίπου «εμπειρία» στο θέμα θέλω να πω κάνα δύο από τις «αλήθειες» μου. Είναι γλυκόπικρο το περιθώριο, που λες. Nαι μεν μόνος σου πορίζεσαι -και πονάει πολύ αυτό- όμως σου δείχνει πολλά πράγματα. H παρατηρητικότητά […]

  • Περί ομορφιάς και έρωτος

    Περί ομορφιάς και έρωτος

    Πάνω σε ένα ντιβάνι, σε ξένο σπίτι βρίσκομαι και προβληματίζω το μυαλό μου για την ομορφιά. Βλέπω το σύνολο της κοινωνίας να κοιτάει τα εξωτερικά και ό,τι εσωτερικό χαρακτηριστικό τους «συμφέρει» και λυπούμαι βαθύτατα.

  • Μόνο ανάμεσα σε εμάς

    Μόνο ανάμεσα σε εμάς

    Σήμερα ξύπνησα με νεύρα, αλλά εσύ πάλι με ηρέμησες όπως μόνο εσύ ξέρεις, γι’αυτό θέλω να μιλήσω για σένα σήμερα. Στο παρελθόν μίλησα για την αγάπη και τον έρωτα μου, για σένα…

  • Σαν αυτόν…

    Σαν αυτόν…

    Ακόμα κρύβομαι. Οι λύκοι είναι έξω και καραδοκούν. Καμία ελπίδα δεν έχω μπρος τους συμπέρανα χθες, όμως μια τρελή ιδέα μου καρφώθηκε: θα τους νικήσω.

  • Πέντε μικροί ύμνοι στη γυναίκα | Women’s Week

    Πέντε μικροί ύμνοι στη γυναίκα | Women’s Week

    IΤον τοκετό εσύ ανέχεσαιΓι’αυτό είσαι ξεχωριστή για μέναΤίποτα δεν θα σε άλλαζεΔιότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την αγάπη σου

  • Πάμε;

    Πάμε;

    Έμμεσα έμαθα γι’ αυτήν, σε αντίθεση με ‘σένα που την ζεις χρόνια. Μια λέξη και στο τέλος της ένα ερωτηματικό το μυαλό μου κυριεύουν, εδώ και κάποιες μέρες. Πάμε; Εκεί στον κόσμο των Ιδεών, μέσα στα σοκάκια της αισιοδοξίας να περπατήσουμε, να μυρίζουμε την απίστευτη μυρωδιά της ελευθερίας, με τις ανατριχιαστικές αισθήσεις του κόσμου αυτού […]

  • Εφιαλτική διαδρομή | #Topic_Week

    Εφιαλτική διαδρομή | #Topic_Week

    Μακρύς λευκός διάδρομος. Το πάτωμα είναι από μάρμαρο και τα σχέδιά του με αποσυντονίζουν. Κάθε βήμα και τρεις πόρτες. Μια ευθεία, μια δεξιά και μια αριστερά. Πάντα πρέπει να διαλέξω, κάτι που με φοβίζει περισσότερο και απ’ το θάνατο. Τουλάχιστον αυτός δεν ρωτάει να διαλέξεις.

  • Προσωπική αναδρομή

    Προσωπική αναδρομή

    Ανάθεμα και αν ξέρω τι ώρα είναι. Πάλι απόγευμα έφτασε. Λεφτά έχω ή να πάω στην τράπεζα; Πώς δεν έχω, έκανα 400€ ανάληψη χθες, τι τα έκανα; «Πού ‘ναι το πορτοφόλι;» ρωτάω λες και έχω. Άντε τα βρήκα. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα πενηντάρικα. Να πάω σχολή αύριο λες; Μα πώς θα βγω από το σπίτι; […]

  • Διχαστικό περιθώριο

    Διχαστικό περιθώριο

    Στο τέλος η θέση μου, εκεί μ’ αρμόζει Εκεί δίπλα στον πάτο περνούν τα χρόνια Όπως θα έπρεπε λεν’ οι αμφιβολίες, εσύ τι λες; Θα ‘πρεπε να με νοιάζει η εξέλιξη μα όχι, όχι δεν γίνεται Η ουτοπία του δεν αξίζω βάλθηκε να με τρελάνει Και τα κατάφερε, πόσο λυπηρό ακόμα λες θα γίνει; Χωρίς […]

  • Ταφ και ήτα

    Ταφ και ήτα

    Μέχρι χθές κυνηγημένος Aπό σήμερα αυτό εξόριστος μα ευλογημένοςΜόνος εναντίον μου, λοιπόν Δίχως δικαιολογίες και υποσχέσεις