Ετικέτα: Ορέστης

  • Πάλι δεν θα σε ονομάσω.

    Πάλι δεν θα σε ονομάσω.

    Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι να σε ρωτήσω, αλλά μετά αναρωτιέμαι τι είναι οι λέξεις, οι ερωτήσεις, τα κρυφά μηνύματα, οι απαιτήσεις που συνειδητά δεν θέλω να σου επιβάλω.

  • Συνειρμοί.

    Συνειρμοί.

    Το κόψιμο των λουλουδιών θυμίζει αχνά τον αποκεφαλισμό ενός ωραίου προσώπου. Είναι μια μικρή πράξη εγωισμού, χοντροκομμένου ενστίκτου,

  • Μαζί με τις σκιές.

    Μαζί με τις σκιές.

    Έμεινα να κοιτώ τα χέρια μου. Αν ξεχνιόμουν, θα κοιτούσα γύρω, σ’ ένα «γύρω» που ένιωθα να με σβήνει. Σαν να κρατιόμουν σε μια κλωστή ολόκληρος φανταζόμουν πως γύρω μου δεν είχα το παρόν μου, αλλά ερείπια, ένα μάζεμα θραυσμάτων,

  • Ίσως όταν περνώ…

    Ίσως όταν περνώ…

    Μερικές δόσεις, πινελιές ίσως, από τι; Α, ναι, ίσως από κάποιο σώμα… Το αίσθημα αναζητώ όμως, από ένα κρυφό αποκορύφωμα.