Ετικέτα: πόετρυ

  • Ζωγράφιζε κύκλους

    Ζωγράφιζε κύκλους

    Ζωγράφιζε κύκλους. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως κάθε στιγμή πήγαινε να τραβήξει μια ευθεία, αλλά συνεχώς την απέφευγε με μια ελάχιστη στροφή, ώστε να περιορίσει τις σκέψεις του και τελικά να τις κλείσει σε μια ακόμη επανάληψη. Δεν μετρούσε τις φορές, απλώς συνέχιζε τη διαδικασία μέχρι να νιώσει πως έπρεπε να σταματήσει. Τίποτα δεν […]

  • Παιδική Χαρά

    Παιδική Χαρά

    Αυτή η μία, που θυμάσαι· Έχεις πάει σε τόσες, θυμάσαι μόνο μια. Αυτή εκεί, με την τραμπάλα.

  • Η απελευθέρωση της τρέλας.

    Η απελευθέρωση της τρέλας.

    Η τρέλα είναι το νόμισμα με το οποίο εξαγοράζεις την ζωή. Είναι ακριβώς αυτή η απόκλιση από την ουδετερότητα, που μπορεί να σώσει την συνείδησή σου, την ψυχική συνειδητοποίηση όσων σου συμβαίνουν. Είναι ίσως -ακριβέστερα- ένα θόλωμα της συνείδησης, όσο παραμένει ανθυγιεινή τρέλα. Αλλά και πάλι, αυτό το σβήσιμο από την πληροφοριακή, τακτική λογική της […]

  • Εφιάλτης

    Εφιάλτης

    Εφιάλτης. Όνειρο κακό, πολύ κακό, κατά τη διάρκεια ύπνου. Όνειρο ζωντανό, τόσο ζωντανό. Όνειρο μεγάλο, σε διάρκεια. Όνειρο τρομακτικό. Όνειρο απειλητικό.

  • Χορός

    Χορός

    Υπάρχει μια φωτιά που μου πνίγει το κεφάλι, απαλά αλείφοντας τα πορτοκαλέρυθρα της χρώματα ζεσταίνοντας το δέρμα σαν ανακουφιστικός πυρετός, σαν ερέθισμα κόκκινο, έντονα εικονικό, σχηματίζει παραστάσεις.

  • Πάλι δεν θα σε ονομάσω.

    Πάλι δεν θα σε ονομάσω.

    Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι να σε ρωτήσω, αλλά μετά αναρωτιέμαι τι είναι οι λέξεις, οι ερωτήσεις, τα κρυφά μηνύματα, οι απαιτήσεις που συνειδητά δεν θέλω να σου επιβάλω.

  • Συνειρμοί.

    Συνειρμοί.

    Το κόψιμο των λουλουδιών θυμίζει αχνά τον αποκεφαλισμό ενός ωραίου προσώπου. Είναι μια μικρή πράξη εγωισμού, χοντροκομμένου ενστίκτου,

  • Σήμερα βρέχει.

    Σήμερα βρέχει.

    Σήμερα βρέχει· μ’ αρέσει όταν βρέχει. Ή και όχι. Όταν βρέχει, λένε, κλαίει ο ουρανός.

  • Μαζί με τις σκιές.

    Μαζί με τις σκιές.

    Έμεινα να κοιτώ τα χέρια μου. Αν ξεχνιόμουν, θα κοιτούσα γύρω, σ’ ένα «γύρω» που ένιωθα να με σβήνει. Σαν να κρατιόμουν σε μια κλωστή ολόκληρος φανταζόμουν πως γύρω μου δεν είχα το παρόν μου, αλλά ερείπια, ένα μάζεμα θραυσμάτων,

  • Ίσως όταν περνώ…

    Ίσως όταν περνώ…

    Μερικές δόσεις, πινελιές ίσως, από τι; Α, ναι, ίσως από κάποιο σώμα… Το αίσθημα αναζητώ όμως, από ένα κρυφό αποκορύφωμα.